In de aanloop naar de jubileumeditie van de solexrace in Biggekerke wilde wij aandacht besteden aan het ontstaan van de solexrace. Wij spraken met oprichter en oud-voorzitter Erik Melse.

Erik, jij bent in 1998 begonnen met het organiseren van de eerste editie van de solexrace. Hoe is dit idee ontstaan?
“Met Edward Koets reed ik bij de trimmers van TMZ. Wij waren voor een koers in Colijnsplaat, waar wij voor het eerst een combinatie zagen van een solexrace met een wielerkoers. In Biggekerke organiseerde wij ook een wielerkoers, samen met Krijn van Sparrentak en Ries Maljaars. De belangstelling voor de wielerkoers liep enorm terug. In het jaar dat Edward aangaf te stoppen (1999) is een combinatie evenement georganiseerd, waar we voor het eerst ook een solexrace op het programma hadden staan”.

“Na de eerste editie van de solexrace hield het wieler comité op te bestaan, omdat ik nog alleen over was. Op Koninginnedag 2000 kwam de vraag of er weer een solexrace georganiseerd zou gaan worden. Toen is tussen 12 en 13 uur in Café Juliana het nieuwe comité opgestaan. Daan Roelse, Jos Boogaard en Tonnie Corbijn stapten in en we konden door”

Hoeveel deelnemers waren er bij de eerste edities?
“27 deelnemers. Alles reed door elkaar. Ik ben toen door heel Zeeland gereden om contacten te leggen, mee te rijden en te vragen of rijders ook in Biggekerke wilde komen. Nico Beckers, Mark Davies, Adrie Koole zijn deelnemers van het eerste uur. Harry de Waard en Jan van Overloop waren er ook bij. Nico heeft nog ieder jaar meegegaan, ook voor hem zal dit een jubileum worden!”

Het concept bleek al snel een schot in de roos? Hoe snel ging dat?
“We werden eerst voor gek verklaard. In het café werd door Bram Lampert en Jos Boogaard gezegd ; als jij een solex regelt, dan rijden wij mee! Dat hoefde ze maar één keer te vertellen. En zo kwamen we tot een deelnemersveld. Het deelnemersveld groeide enorm snel. 167 deelnemers is nog altijd het record. Waar er een solexrace was, gingen wij zelf ook rijden. Colijnsplaat, Ovezande en nog een aantal races”

Het is gebleken dat in andere kernen een Solexrace minder goed aansloeg. Waar zit het geheim van het succes?
“Biggekerke is een heel hecht dorp met heel veel vrijwilligers. Het evenement werd één groot feest. Zonder vrijwilligers geen evenement. Er was bijvoorbeeld een editie, waar het opbouwen in de stromende regen moest gebeuren. Vanaf 14 uur werd het droog en stond ineens Piet van Maldegem op het parcours om met de trekker en veger het parcours droog te maken. Dat is natuurlijk geweldig!”

Wat is in je bijgebleven van de eerste edities?
“Dat de eerste editie was een grote uitdaging om alles op papier te zetten, deelnemers te benaderen. Je wist niks. Vrijdag ’s nachts zaten we nog enveloppen met premies te vullen voor de wielerkoers. We hadden tijdens de tweede editie al verschillende manches. Vrouwen, Ludiek en Specials. Ko de Meester (bekend van als speaker van de strandcross in Vlissingen) werd gestrikt om het commentaar te doen bij de diverse manches. Dit deed hij op een hele leuke manier!
Oldtimers zijn er later bij gekomen. Eerst auto’s (via Niek Zwaan) en later oldtimers brommers en motoren. De feestavonden in het Café werden ook steeds leuker. Bij de 5e editie had Daan Roelse het fantastische idee om “Surrender” eens uit te nodigen. En wel op het podium in het Café. In de melkbus werd een bijdrage opgehaald voor Surrender om dit te bekostigen”

De solex toertochten zijn ook legendarisch toch?
“De rondjes over Walcheren waren heel leuk. Wim Bommeljé zette de route uit en werd bijvoorbeeld gestopt bij de molen in Aagtekerke. Meestal eindigde de toertocht bij een sponsor, maar het ritje terug naar Biggekerke was meestal een grotere uitdaging. Dat iedereen veilig thuis kwam, mag in sommige gevallen een klein wonder genoemd worden “

Waren er ook wel eens mindere ervaringen?
“Een van de vervelendste ervaringen was het ongeluk van Anne Wisse, die over de kop sloeg na een mankement aan de solex. Je hoopt altijd dat het zonder ongelukken verloopt, maar dat is niet altijd het geval.”

Is het solex virus nog steeds aanwezig? Of ben je minder actief sinds je bent gestopt als voorzitter van het solexcomité?
“Ik ben minder actief sinds ik ben gestopt als voorzitter. Vorig jaar ben ik toevallig in Colijnsplaat geweest, om weer eens te kijken en oude bekenden te spreken. Dat was heel leuk.”

Heb je zelf nog een solex? wordt deze nog wel eens van stal gehaald?
“Ja. Een staat in het Solexmuseum in Colijnsplaat. De andere ligt in onderdelen in de schuur….”

Het is dit jaar de jubileum editie. Is dat geen uitgelezen mogelijkheid om eens een keer mee te doen?
“Ja dat is het zeker, maar ik kom dan terug van vakantie uit Bali. De laatste jaren zitten we moeilijk met het plannen van de vakanties, maar dit komt vast wel weer”

Waar zou het evenement nog in kunnen verbeteren?
“De weg die jullie zijn ingeslagen is de goede, maar proberen mensen warm te krijgen voor het evenement en enthousiast te houden blijft belangrijk”